Ҳосилаи логарифми натуралӣ
Қабул мекунем (дар мактаб исбот намешавад), ки дар ҳосила дорад. Сабаб: графики оинаи графики нисбат ба аст; графики расандаи уфуқӣ надорад, пас графики расандаи амудӣ ва «синиш» надорад. Бо ин қабул исбот дуруст аст.
1 соат
Қабул мекунем (дар мактаб исбот намешавад), ки дар ҳосила дорад. Сабаб: графики оинаи графики нисбат ба аст; графики расандаи уфуқӣ надорад, пас графики расандаи амудӣ ва «синиш» надорад. Бо ин қабул исбот дуруст аст.
Функсияи дар ҳосила дорад, пас дар он бефосила аст. Ҷавоб ба саволи аввал: дар майли расанда аст, дар — танҳо Графики ҳарчӣ дуртар равем, ҳамон қадар ҳамвортар мешавад.
Агар дарун ифодаи бошад (), қоидаи функсияи мураккаб медиҳад: Масалан,
Мисоли 1. Ҳосилаи функсияро меёбем: а) б)
Ҳал. а) Ифода барои маъно дорад. Аз рӯйи
б) барои ҳар аст. Аз рӯйи формулаи ва қоидаи функсияи мураккаб:
Мисоли 2. Ҳосилаи -ро меёбем ( ё ).
Ҳал. Аввал логарифмро содда мекунем: Барои ҳарду ифода мусбатанд. Барои ҳарду манфӣ ва ҳосилааш аст. Пас дар ҳарду ҳолат
Ҳосилаи функсияро ёбед (1–3).
1. Ҳосилаи функсияро ёбед:
2. Ҳосилаи функсияро ёбед:
3. Ҳосилаи функсияро ёбед:
Графики тез намебарояд:
Ҷавобро дар поён бо формула меёбем.
Барои ҳар як формулаи дуруст аст.
Барои аз формулаи гузариш ва ҳосил мешавад:
нодуруст аст: бояд Ҳосилаи дарунро фаромӯш накунед.
Функсияи барои функсияи ибтидоӣ аст (чӣ тавр ёфтани он аз доираи математикаи мактабӣ берун аст, вале санҷиш осон аст): Барои намуди умумии функсияҳои ибтидоӣ мебошад.
Ҳар як хонанда функсияеро аз интихоб мекунад ва ҳосилаашро менависад; ҳамсоя онро месанҷад. Баъд ҷойҳоро иваз кунед.
Қимати ҳосилаи функсияи -ро дар нуқтаи ёбед.
Формулаи барои ҳамаи ададҳои ҳақиқии дуруст аст.
Ҳосилаи функсияи -ро ёбед ().
Кадом функсия барои () функсияи ибтидоӣ аст?
Ба ҳар функсия ҳосилаашро мувофиқ кунед ( дар фосилаи муайянӣ).