1 соат
Мо якчанд табдилдиҳии айниятии ифодаҳои ирратсионалиро (ифодаҳое, ки дорои решаи квадратианд) дидем: решаи ҳосили зарб, каср ва дараҷа, аз таҳти реша баровардан ва ба таҳти реша даровардани зарбкунанда, аз ирратсионалӣ озод кардани сурат ё махраҷи каср. Акнун мисолҳои дигареро дида мебароем, ки ҳамаи ин табдилдиҳиҳоро якҷоя истифода мебаранд.
Мисоли 1. Ифодаи -ро сода мекунем.
Аз ифодаи адади аз ифодаи адади аз ифодаи адади -ро аз таҳти реша баровардан мумкин:
Зарбкунандаҳоро аз таҳти реша бароварда, ҳамон решаи -ро дар ҳамаи ҷамъшавандаҳо ҳосил кардем: онҳоро «решаҳои монанд» меноманд. Мисли ҷамъшавандаҳои монанд коэффитсиентҳоро ҷамъ мекунем.
Мисоли 2. -ро ҳисоб мекунем. Ҳар як реша: Пас
Мисоли 3. Ҳосили зарби -ро табдил медиҳем.
Ҳар як узви суммаи якумро ба ҳар як узви суммаи дуюм зарб намуда, ҳосил мекунем:
(Аломатҳо: ин ду узв якдигарро нест мекунанд.)
Формулаҳои зарби мухтасар (синфи 7) барои ифодаҳои дорои реша низ дуруст аст. Бо ва ():
Мисоли 4. Реша ғайб шуд ва ҷавоб — адади бутун: барои ҳамин махраҷро бо ифодаи ҳамроҳшуда зарб мекунанд.
Мисоли 5.
1. Ифодаро сода кунед:
2. Ҷамъ ва тарҳро иҷро кунед:
3. Амалҳоро иҷро кунед:
4. Зарбро иҷро намоед:
5. Ифодаро сода намоед:
6. Формулаҳои зарби мухтасарро истифода карда, амалҳоро иҷро кунед:
Ҳисоб кунед ба қиматҳои тақрибӣ: ва Оё онҳо баробаранд? Ва ва -чӣ? Кадом ҳолатҳо ҷамъ кардани решаҳоро мумкин мекунанд?
Ҷамъ ва тарҳро танҳо бо решаҳои монанд (бо ҳамон ифодаи таҳтирешагӣ) иҷро мекунанд: Масалан, ин решаҳо монанд нестанд ва ҷамъи онҳо соддатар намешавад.
Ифодаи -ро ба намуди нависед. ёбед.
Баробарии дуруст аст.
Ифодаи -ро сода кунед.
Ифодаи -ро сода кунед.