Ифодаи ратсионалӣ ҳамчун каср
Ба табдил додани ифода бо ёрии қонунҳо ва хосиятҳои амалҳо, ки ифодаи нав ба ифодаи додашуда айниятан баробар аст, табдилдиҳии айниятӣ меноманд. Ихтисори касрҳо яке аз шаклҳои табдилдиҳии айниятӣ аст. Акнун нишон медиҳем, ки ҳар гуна ифодаи ратсионалиро дар намуди каср навиштан мумкин аст, яъне ҳамчун ҳосили тақсими ду ифодаи бутун.
Дар ҳақиқат, натиҷаи ҷамъ, тарҳ, зарб ё тақсим ва ба дараҷа бардоштани касрҳо ҳамеша каср аст. Ифодаи ратсионалии мураккаб аз ифодаҳои оддии худ бо ҳамин 5 амали арифметикӣ пайваст шудааст. Пас, натиҷаи ниҳоӣ низ каср аст. Пай дар пай иҷро кардани ин амалҳо ва, ҳангоми зарурат, ихтисори натиҷаи онҳо табдилдиҳии айниятии ифодаи ратсионалӣ ном дорад. Тартиби амалҳо ҳамон тартиби маъмулист: аввал қавсҳо, баъд дараҷа, баъд зарб ва тақсим (аз чап ба рост), дар охир ҷамъ ва тарҳ.
Мисоли 1. Ифодаи -ро ба касри ратсионалӣ табдил медиҳем.