2. Хосияти асосии функсияи ибтидоӣ - Алгебра — синфи 11
Хосияти асосӣ
Мо дидем, ки функсияи ибтидоӣ ягона нест. Масалан, x 2 2 + 5 \dfrac{x^2}{2} + 5 2 x 2 + 5 ва x 2 2 − 10 \dfrac{x^2}{2} - 10 2 x ва умуман барои ҳар доимии — функсияҳои ибтидоии дар мебошанд. Фарқи ду функсияи ибтидоии ин мисол адади доимӣ аст. Нишон медиҳем, ки ин ба ҳар гуна функсияи ибтидоӣ хос аст; ин функсияи ибтидоӣ аст.
навбатӣ 3 · 1/2. Намуди умумӣ ва функсияи ибтидоии шартдор 1 соат
2
−
10
x 2 2 + C \dfrac{x^2}{2} + C 2 x 2 + C ( − ∞ ; + ∞ ) (-\infty;\ +\infty) ( − ∞ ; + ∞ ) хосияти асосии
Пеш аз исбот лемма лозим аст: он нишонаи доимӣ будани функсия аст.
Мисоли 1. Функсияҳои F ( x ) = x 2 F(x) = x^2 F ( x ) = x 2 ва Φ ( x ) = x 2 + 4 \Phi(x) = x^2 + 4 Φ ( x ) = x 2 + 4 барои як функсия ибтидоианд. Дар ҳақиқат, F ′ ( x ) = 2 x , F'(x) = 2x, F ′ ( x ) = 2 x , Φ ′ ( x ) = ( x 2 + 4 ) ′ = ( x 2 ) ′ + ( 4 ) ′ = 2 x + 0 = 2 x . \Phi'(x) = (x^2 + 4)' = (x^2)' + (4)' = 2x + 0 = 2x. Φ ′ ( x ) = ( x 2 + 4 ) ′ Ва Φ ( x ) = F ( x ) + 4. \Phi(x) = F(x) + 4. Φ ( x ) = F ( x ) + 4. Графики Φ \Phi Φ аз графики параболаи F F F бо кӯчонидан ба тири O y Oy O y ба боло ба 4 4 4 воҳид ҳосил мешавад.
Мисоли 2. Нишон медиҳем, ки F ( x ) = cos 2 x 2 F(x) = \dfrac{\cos 2x}{2} F ( x ) = 2 cos 2 x ва Φ ( x ) = cos 2 x \Phi(x) = \cos^2 x Φ ( x ) = cos 2 x дар ( − ∞ ; + ∞ ) (-\infty;\ +\infty) ( − ∞ ; + ∞ ) бо адади доимӣ фарқ мекунанд, ва ин доимиро меёбем.
Ҳал. Ҳосилаҳоро ҳисоб мекунем:
F ′ ( x ) = − sin 2 x , Φ ′ ( x ) = 2 cos x ⋅ ( − sin x ) = − 2 sin x cos x = − sin 2 x . F'(x) = -\sin 2x, \qquad \Phi'(x) = 2\cos x \cdot (-\sin x) = -2\sin x\cos x = -\sin 2x. F ′ ( x ) = − sin 2 x , Φ ′ ( x ) = 2 cos x ⋅ ( − sin x ) = − 2 sin x cos x = − sin 2 x .
F ′ = Φ ′ , F' = \Phi', F ′ = Φ ′ , пас аз рӯйи теорема F ( x ) = Φ ( x ) + C . F(x) = \Phi(x) + C. F ( x ) = Φ ( x ) + C . Доимиро аз формулаи косинуси кунҷи дучанд меёбем: cos 2 x = 2 cos 2 x − 1 , \cos 2x = 2\cos^2 x - 1, cos 2 x = 2 cos 2 x − 1 , пас
cos 2 x 2 = 2 cos 2 x − 1 2 = cos 2 x − 1 2 . \dfrac{\cos 2x}{2} = \dfrac{2\cos^2 x - 1}{2} = \cos^2 x - \dfrac{1}{2}. 2 cos 2 x = 2 2 cos
Ҷавоб: C = − 1 2 . C = -\dfrac{1}{2}. C = − 2 1 .
Озмоиш: оилаи функсияҳои ибтидоӣ Доимии C C C -ро иваз кунед, оиларо ва расандаҳоро нигаред, баъд нуқтаи додашударо бо график пӯшонед.
Оилаи функсияҳои ибтидоӣ санҷида бин! Аз нав
Кор дар синф
Машқҳо
Дар синф 1. Оё функсияҳои зерин барои ҳамон як функсия ибтидоианд:
а) F ( x ) = x 2 , F(x) = x^2, F ( x ) = x 2 , G ( x ) = x 2 + 5 G(x) = x^2 + 5 G ( x ) = x 2 + 5 ва L ( x ) = ( x + 5 ) 2 ; L(x) = (x + 5)^2; L ( x ) = ( x + 5 ) 2 ;
б) F ( x ) = cos 2 x F(x) = \cos 2x F ( x ) = cos 2 x ва Φ ( x ) = 2 cos 2 x ; \Phi(x) = 2\cos^2 x; Φ ( x ) = 2 cos 2 x ;
в) F ( x ) = x + 1 x − 1 F(x) = \dfrac{x + 1}{x - 1} F ( x ) = x − 1 x + 1 ва Φ ( x ) = 2 x − 1 ? \Phi(x) = \dfrac{2}{x - 1}? Φ ( x ) =
2. Нишон диҳед, ки функсияҳои F ( x ) = − sin 2 x F(x) = -\sin^2 x F ( x ) = − sin 2 x ва Φ ( x ) = 2 cos 2 x + sin 2 x \Phi(x) = 2\cos^2 x + \sin^2 x Φ ( x ) = 2 cos 2 x + sin 2 x барои f ( x ) = − sin 2 x f(x) = -\sin 2x f ( x ) = − sin 2 x функсияҳои ибтидоӣ мебошанд, ва F ( x ) = Φ ( x ) − 2 F(x) = \Phi(x) - 2 F ( x ) = Φ ( x ) − 2 аст.
Дар хона 3. Оё функсияи ибтидоии функсияи даврӣ функсияи ғайридаврӣ шуда метавонад?
4. Ифодаро сода кунед:
2 x x + y : [ x − y x 2 − y 2 + x + y x 2 − y 2 ] . \dfrac{2x}{x + y} : \left[\dfrac{x - y}{x^2 - y^2} + \dfrac{x + y}{x^2 - y^2}\right]. x + y 2 x : [ x 2 − y 2 x − y + x 2 − y 2 x + y ] .
5. Соҳаи муайянии функсияи y = ( 1 − x ) ( 5 − x ) y = \sqrt{(1 - x)(5 - x)} y = ( 1 − x ) ( 5 − x ) -ро ёбед.
6. Дар прогрессияи геометрӣ узви якум ба 312 312 312 ва махраҷи он ба 1 2 \dfrac{1}{2} 2 1 баробар аст. Суммаи чор узви аввалаи ин прогрессияро ёбед.
7. Қимати хурдтарини функсияи y = x 4 − 2 x 2 y = x^4 - 2x^2 y = x 4 − 2 x 2 -ро дар порчаи [ − 2 ; 2 ] [-2;\ 2] [ − 2 ; 2 ] ёбед.
8. Решаҳои муодилаи квадратии ислоҳшуда ба − 2 -2 − 2 ва 3 3 3 баробаранд. Ин муодиларо нависед.
★ Барои ҳавасмандон 9★. Исбот кунед, ки функсияи ибтидоии функсияи тоқ функсияи ҷуфт аст.
Нишондод. Аз F ( x ) F(x) F ( x ) ба F ( − x ) F(-x) F ( − x ) гузаред ва ҳосилаи F ( x ) − F ( − x ) F(x) - F(-x) F ( x ) − F ( − x ) -ро ҳисоб кунед.
Вазифаи хонагӣ
Машқи 3 ва машқҳои 4–8 («Такрор»).
Машқи 9★ — барои онҳое, ки мехоҳанд.
Вазифаи онлайн оид ба мавзӯи 2 — дар саҳифаи «Супоришҳо» , агар омӯзгор онро супорида бошад.
Хулоса
Агар F F F яке аз функсияҳои ибтидоии f f f дар фосила бошад, ҳамаи функсияҳои ибтидоии f f f — F ( x ) + C F(x) + C F ( x ) + C мебошанд.
Асос: функсияе, ки ҳосилааш дар фосила сифр аст, дар он фосила доимист (лемма; он аз формулаи Лагранҷ бармеояд).
Ду функсияи ибтидоии як f f f бо адади доимӣ фарқ мекунанд; графикҳояшон бо кӯчиши мувозӣ ба O y Oy O y аз якдигар ҳосил мешаванд.
Агар ду функсия ҳосилаи якхела дошта бошанд, онҳо ибтидоии як функсия мебошанд ва фарқашон доимист.
Дар ин дарс
Ман медонам хосияти асосии функсияи ибтидоиро: ҳамаи функсияҳои ибтидоии f f f ба намуди F ( x ) + C F(x) + C F ( x ) + C мебошанд.
Ман метавонам исботи теоремаро (бо ёрии леммаи «ҳосила сифр — функсия доимӣ») шарҳ диҳам.
Ман метавонам санҷам, ки ду функсия барои як f f f ибтидоианд ва доимии байнашонро ёбам.
Такрор (2 дақиқа)
Ҳосилаи функсияи доимӣ чӣ қадар аст?
Формулаи Лагранҷ чӣ мегӯяд? (F F F дар порчаи [ x 0 ; x ] [x_0;\ x] [ x 0 ; x ] бефосила ва дар дохили он дифференсиронпазир аст.)
Ду функсияи ибтидоии f ( x ) = x f(x) = x f ( x ) = x нависед.
Ҷавобҳо
Сифр. 2) Нуқтаи c ∈ ( x 0 ; x ) c \in (x_0;\ x) c ∈ ( x 0 ; x ) ёфт мешавад, ки F ( x ) − F ( x 0 ) = F ′ ( c ) ( x − x 0 ) . F(x) - F(x_0) = F'(c)\,(x - x_0). F ( x ) − F ( 3) Масалан, ва
Вазъият барои андешаронӣ Функсияҳои x 2 2 + 5 \dfrac{x^2}{2} + 5 2 x 2 + 5 ва x 2 2 − 10 \dfrac{x^2}{2} - 10 2 x 2 − 10 — ҳарду функсияҳои ибтидоии f ( x ) = x . f(x) = x. f ( x ) = x . Фарқи онҳо чанд аст? Оё функсияи ибтидоии дигаре ҳаст, ки аз x 2 2 \dfrac{x^2}{2} 2 x 2 бо як адади доимӣ фарқ намекунад?
Теорема Агар F ( x ) F(x) F ( x ) яке аз функсияҳои ибтидоӣ барои f ( x ) f(x) f ( x ) дар фосилаи ( a ; b ) (a;\ b) ( a ; b ) бошад, он гоҳ ҳар гуна функсияи ибтидоии f f дар ин фосила ба намуди
аст, ки — доимии дилхоҳ.
Лемма Агар дар фосилаи ( a ; b ) (a;\ b) ( a ; b ) ҳосилаи функсияи F ( x ) F(x) F ( x ) айниятан ба сифр баробар бошад, яъне F ′ ( x ) ≡ 0 F'(x) \equiv 0 F ′ ( x ) ≡ 0 барои ҳар он гоҳ дар ин фосила доимӣ аст.
Исботи лемма
Нуқтаи ихтиёрии x 0 x_0 x 0 -ро аз фосилаи ( a ; b ) (a;\ b) ( a ; b ) интихоб мекунем. F F F дар ҳар нуқта ҳосила дорад, пас бефосила аст.
Барои ҳар x x x аз фосила аз рӯйи формулаи Лагранҷ нуқтаи c c -и байни ва ёфт мешавад, ки
Исботи теорема
Бигузор Φ ( x ) \Phi(x) Φ ( x ) ва F ( x ) F(x) F ( x ) ҳарду барои f ( x ) f(x) f ( x ) дар ( a ; b ) (a;\ b) ( a ; b ) функсияҳои ибтидоӣ бошанд, яъне Φ ′ ( x ) ва
Эзоҳ 1 (маънои геометрӣ) Графики ду функсияи ибтидоии як f f f аз якдигар бо кӯчиши мувозӣ ба тири O y Oy O y ҳосил мешаванд: y = F ( x ) + C y = F(x) + C y = F ( x ) + C — графики y = F ( x ) y = F(x) y = -и ба воҳид боло (ё поён) кӯчонидашуда.
Расми 1. Графики оилаи функсияҳои ибтидоии f(x) = 2x: y = x² + C барои C = −2, 0, 2, 4. Эзоҳ 2 (ду тарафи теорема) Теорема ду хосият дорад:
Ҳангоми дар F ( x ) + C F(x) + C F ( x ) + C ба ҷойи C C C гузоштани адади дилхоҳ функсияи ибтидоӣ ҳосил мешавад;
Аз рӯйи функсияҳои ибтидоии додашудаи F ( x ) F(x) F ( x ) ва Φ ( x ) \Phi(x) Φ ( x ) ҳатман чунин адади -ро ёфтан мумкин аст, ки
Калимаҳои калидӣ хосияти асосии функсияи ибтидоӣ лемма нишонаи доимӣ будан формулаи Лагранҷ доимии дилхоҳ
Ман дар ин дарс чӣ омӯхтам? Чаро фарқи ду функсияи ибтидоӣ доимист? Маънои геометрии ин далел чист?
Худро арзёбӣ кунед (✓ ё ✗):
Ман теорема ва леммаро баён карда метавонам.
Ман метавонам исботи теоремаро нақл кунам.
Ман метавонам аз рӯйи ду функсияи ибтидоӣ доимии фарқашонро ёбам.
Ман мефаҳмам, ки чаро графикҳои функсияҳои ибтидоӣ ба кӯчиши мувозӣ ба O y Oy O y рабт доранд.
Ду функсияи ибтидоии як функсия дар як фосила метавонанд бо x x x фарқ кунанд.
Намуди умумии ҳамаи функсияҳои ибтидоии f ( x ) = 4 x 3 f(x) = 4x^3 f ( x ) = 4 x 3 -ро ёбед.
Як ҷавобро интихоб кунед A 4 x 4 + C 4x^4 + C 4 x 4 + C
B x 4 x^4 x
C D Исботи теоремаро (ҳар функсияи ибтидоӣ ба намуди F ( x ) + C F(x) + C F ( x ) + C аст) ба тартиб гузоред.
Унсурҳоро бо тартиби дуруст ҷойгир кунед 1 Бигузор F F F ва Φ \Phi Φ — ду функсияи ибтидоии f f f дар ( a ; b ) (a;\ b) ( a ; b ) бошанд.
2 Аз рӯйи лемма дар доимӣ аст.
3
4
Ба ҳар функсияи f f f намуди умумии функсияҳои ибтидоии онро мувофиқ кунед.
Ҳар як унсури чапро бо яке аз рост мувофиқ кунед f ( x ) = 2 x f(x) = 2x f ( x ) = 2 x
→ … x³ + C sin x + C tg x + C −cos x + C x² + C f ( x ) = 3 x 2 f(x) = 3x^2 f ( x ) = 3 x 2
→ … x³ + C sin x + C tg x + C −cos x + C x² + C f ( x )
→ … x³ + C sin x + C tg x + C −cos x + C x² + C → … x³ + C sin x + C tg x + C −cos x + C x² + C
=
( x 2 ) ′ +
( 4 ) ′ =
2 x +
0 =
2 x .
2
x
−
1
=
cos 2 x −
2 1 .
x − 1 2
?
x
0
)
=
F ′ ( c ) ( x −
x 0 ) .
x 2 2 + 5. \dfrac{x^2}{2} + 5. 2 x 2 + 5. f
x ∈ ( a ; b ) , x \in (a;\ b), x ∈ ( a ; b ) ,
c
F ( x ) − F ( x 0 ) = F ′ ( c ) ( x − x 0 ) . F(x) - F(x_0) = F'(c)\,(x - x_0). F ( x ) − F ( x 0 ) = F ′ ( c ) ( x − x 0 ) . Аз рӯйи шарт F ′ ( c ) = 0 , F'(c) = 0, F ′ ( c ) = 0 , пас F ( x ) − F ( x 0 ) = 0 , F(x) - F(x_0) = 0, F ( x ) − F ( x 0 ) = 0 , яъне F ( x ) = F ( x 0 ) . F(x) = F(x_0). F ( x ) = F ( x 0 ) . Ин барои ҳар x ∈ ( a ; b ) x \in (a;\ b) x ∈ ( a ; b ) дуруст аст: қимати F F F дар ҳамаи нуқтаҳои фосила якхела мебошад. Лемма исбот шуд. = f ( x ) \Phi'(x) = f(x) Φ ′ ( x ) = f ( x )
F ′ ( x ) = f ( x ) . F'(x) = f(x). F ′ ( x ) = f ( x ) . Пас ( Φ − F ) ′ ( x ) = Φ ′ ( x ) − F ′ ( x ) = f ( x ) − f ( x ) = 0. (\Phi - F)'(x) = \Phi'(x) - F'(x) = f(x) - f(x) = 0. ( Φ − F ) ′ ( x ) = Φ ′ ( x ) − F ′ ( x ) = f ( x ) − f ( x ) = 0. Аз лемма бармеояд, ки Φ ( x ) − F ( x ) \Phi(x) - F(x) Φ ( x ) − F ( x ) дар ( a ; b ) (a;\ b) ( a ; b ) функсияи доимӣ аст. Қимати ин доимиро бо C C C ишора мекунем. Ҳосил мекунем: Φ ( x ) = F ( x ) + C . \Phi(x) = F(x) + C. Φ ( x ) = F ( x ) + C . Ин ҳамон чизест, ки лозим буд.
F ( x )
C C C
Φ ( x ) = F ( x ) + C . \Phi(x) = F(x) + C. Φ ( x ) = F ( x ) + C . F ( x ) − G ( x ) F(x) - G(x) F ( x ) − G ( x ) 4
x 4 4 + C \dfrac{x^4}{4} + C 4 x 4 + C
Φ ( x ) − F ( x )
Доимиро бо C C C ишора мекунем: Φ ( x ) = F ( x ) + C . \Phi(x) = F(x) + C. Φ ( x ) = F ( x ) + C .
Пас ( Φ − F ) ′ = Φ ′ − F ′ = f − f = 0. (\Phi - F)' = \Phi' - F' = f - f = 0. ( Φ − F ) ′ = Φ ′ − F ′ = f − f = 0.
= cos x f(x) = \cos x f ( x ) = cos x
f ( x ) = 1 cos 2 x f(x) = \dfrac{1}{\cos^2 x} f ( x ) = cos 2 x 1