Исботи айният
Баробарӣ айният аст, агар барои ҳамаи қиматҳои имконпазири кунҷ дуруст бошад. Санҷидани якчанд кунҷ ҳанӯз исбот нест: баробарӣ дар дуруст буд, вале айният нест. Барои исбот бояд кунҷи дилхоҳро гирифт.
Ҳеҷ гоҳ баробариро, ки исбот карда истодаем, аз аввал дуруст нагиред ва аз он набароред: ин «исбот» нест, зеро қадамҳо баръакс иҷро намешаванд.