Ҳадафҳои фасл
Дар охири фасли 3.4 шумо бояд:
Донед:
- натиҷаи зарб ва тақсими ду адади манфӣ адади мусбат аст, натиҷаи зарб ва тақсими адади мусбат ва манфӣ — адади манфӣ;
- зарб ба адади манфӣ такрори норасоӣ аст.
Тавонед:
- адади манфиро ба адади мусбат ва адади манфиро ба адади манфӣ зарб кунед ва маънои ин амалҳоро бо қоидаи «муқобили муқобил» ва тири ададӣ шарҳ диҳед;
- адади манфиро ба адади мусбат ва ба адади манфӣ тақсим кунед ва маънои ин амалҳоро бо қоидаи «муқобили муқобил» ва тири ададӣ фаҳмонед.
Фаҳмед, ки:
- зарб ба адади мусбат — ҷамъи такрории барзиёдӣ, зарб ба адади манфӣ — ҷамъи такрории норасоиҳо аст;
- тақсими ададҳои мусбат — ёфтани қисми барзиёдӣ, тақсими адади манфӣ — ёфтани қисми норасоӣ аст;
- зарб ва тақсими ду адади манфӣ — амал бо муқобили муқобил (инкори муқобил) аст.
Худро чӣ тавр арзёбӣ мекунед? Дар дафтар ҳар як ҳадафро бо аломат ишора кунед: + (пурра ба даст овардам), ± (қисман), – (ҳоло не). Кадом ҳадафҳоро шумо аллакай пурра ва кадомашро қисман ба даст овардаед ва кадомаш то ҳол ба даст наомадааст?
Ифодаҳои омехта
Тартиби иҷрои амалҳо бо ададҳои манфӣ ҳамон тартиби маъмулӣ аст: аввал амалҳо дар қавс, сипас зарб ва тақсим (аз чап ба рост), баъд ҷамъ ва тарҳ.
Мисоли 1. Ҳисоб кунед: