Татбиқ мекунем
Супориши 11. Кори фардӣ. Ҳадафҳоеро, ки шумо бояд дар охири фасл ба даст оред, баррасӣ кунед. Шумо медонед, ки хосияти ҷойивазкунии зарб чист. Шумо метавонед хосияти ҷойивазкунии зарбро истифода баред, аз ҷумла дар ҳаёти воқеӣ, ва барои зудтар иҷро кардани амали зарб. Шумо мефаҳмед, ки аз иваз кардани ҷойи зарбшавандаҳо ҳосили зарб дигар намешавад.
Худро дар айни замон чӣ гуна арзёбӣ мекунед: кадом ҳадафҳоро пурра (+), кадомашро қисман (±) ва кадомашро то ҳол (–) ба даст наовардаед? Агар ба бисёр ҳадафҳо ҳанӯз нарасида бошед, аз супоришҳои «Барои онҳое, ки ба ёрӣ ниёз доранд» оғоз кунед; агар ба аксари ҳадафҳо расида бошед, аз «Барои ҳама» оғоз кунед.
Супориши 12:
- Барои онҳое, ки ба ёрӣ ниёз доранд — саволҳои дарси «4.1 · 1/3»-ро аз нав ҳал кунед: ифодаҳоро дар шакли зарб нависед; ҷойҳои холиро бо хосияти ҷойивазкунӣ пур кунед.
- Барои ҳама — Мисолҳои 2–4 ва саволҳои қисми «Кор дар синф»-и ҳамин саҳифа: хосиятро дар масъалаи мизҳо, масъалаи толор ва ҳисоби зуд татбиқ кунед.
- Барои онҳое, ки мехоҳанд масъалаи мураккабтар ҳал намоянд — масъалаи худро аз ҳаёти воқеӣ нависед, ки онро бо истифода аз хосияти ҷойивазкунии зарб зудтар ҳал кардан мумкин аст. Ин масъаларо ба ҳамнишастатон пешниҳод кунед.
Зудтар ҳисоб мекунем
Мисоли 2. -ро ҳисоб мекунем. Зарбшавандаи якрақамаро дар ҷойи дуюм мегузорем, то таг ба таг зарб кардан осон шавад: