1 соат
Табдилдиҳиҳои айниятии ифодаҳои решадор ба якчанд қоида такя мекунанд, ки онҳо аз таърифи решаи дараҷаи -ум бармеоянд: Ҳамаи қоидаҳои зерин барои дуруст аст; қоидаҳои б), в), д) барои нишондиҳандаи тоқ барои ададҳои манфӣ ҳам дурустанд (ба Мисоли 2 нигаред).
Мисоли 1.
Ин ҳамон аст: ҳангоми ба решаи дараҷаи -ум ва дараҷаи касрӣ бо нишондиҳандаи ҳамон як ифода медиҳанд: Ин аз синфи 9 маълум аст ва дар мисолҳо истифода мешавад.
Мисоли 2.
Мисоли 3.
Қоидаи в) қоидаи б)-ро аз рост ба чап хондан аст. Эзоҳ. Барои нишондиҳандаи ҷуфт шарти ҳатмист: вале вуҷуд надорад.
Ба сифати нишондиҳандаи умумӣ беҳтар аст хурдтарин каратнокии умумии ва -ро гирем.
Мисоли 4.
Бо дараҷаҳои касрӣ ҳамин суммаи нишондиҳандаҳост:
Мисоли 5.
Барои тақсим кардани решаҳои нишондиҳандаашон якхела ифодаҳои таҳти решаро тақсим мекунем:
1. Амалҳоро иҷро кунед:
Ифодаи -ро чӣ тавр ҳисоб кунем: решаи квадратӣ ва кубӣ — нишондиҳандаҳояшон гуногунанд. Чаро решаҳоро бояд бо як нишондиҳанда навишт, пеш аз он ки зарб кунем?
Агар нишондиҳандаи реша ва нишондиҳандаи дараҷаи ифодаи таҳти решаро ба як адад зарб (ё тақсим) кунем, қимати реша тағйир намеёбад:
Барои аз ҳосили зарб баровардани реша, аз ҳар зарбшаванда алоҳида реша бароварда, натиҷаҳоро зарб мекунанд:
Барои зарб кардани решаҳои нишондиҳандаашон якхела ифодаҳои таҳти решаро зарб карда, аз ҳосили зарб реша мебароранд:
Барои зарб кардани решаҳои нишондиҳандаашон гуногун аввал онҳоро ба нишондиҳандаи умумӣ меоранд, баъд чун решаҳои нишондиҳандаашон якхела зарб мекунанд. Барои ва :
Барои аз каср (ҳосили тақсим) баровардани реша аз сурат ва аз махраҷ алоҳида реша мебароранд ва натиҷаи якумро ба дуюм тақсим мекунанд:
Баробарии д)-ро аз рост ба чап хонда, қоидаи тақсими решаҳои нишондиҳандаашон якхеларо ҳосил мекунем:
Кадом қоидаро аз ҳама душвор ёфтам: нишондиҳандаи умумӣ ё решаи каср? Бо як мисоли худ шарҳ диҳед.
Ҳангоми ҳамаи ададҳои ҳақиқии ва баробарии дуруст аст.
ба чӣ баробар аст?