Шарҳ медиҳем ва масъала ҳал мекунем
Супориши 16.7. Яке аз мисолҳоро аз супориши қаблӣ интихоб кунед, ки дар он шумо воҳидҳои разрядиро ба разряди навбатӣ якҷоя кардаед. Шарҳи амалҳои худро бо сухан нависед. Метавонед ҷумлаҳоеро истифода баред, ки бо ибораҳои зерин сар мешаванд: «Аввал ман …», «Баъд ман …», «Вақте пайхас кардам, ки …, ман …», «Ин маро ба он водор кард, ки …».
Супориши 16.8. Ҷамъи «таг ба таг»-ро бо ҷамъкунӣ тавассути ҷамъшавандаҳои разрядӣ муқоиса кунед. Кадом тарз ба шумо бештар писанд аст? Чаро? Дар ҷуфтҳо мубодила кунед.
Супориши 16.11. Дилноза мехоҳад ҳисоб кунад, ки дар як сол барои иҷрои вазифаи хонагӣ вақт сарф шудааст. Вай қайд кард, ки дар як сол 137 соат барои корҳои хонагӣ аз математика, 108 соат барои забони тоҷикӣ ва 99 соат барои дигар фанҳо сарф кардааст. Ба Дилноза барои муайян кардани он ки дар як сол ҳамагӣ ӯ чанд соат барои иҷрои вазифаи хонагӣ сарф кардааст, ёрӣ расонед.
Барои онҳое, ки мехоҳанд масъалаи мураккабтар ҳал намоянд
Супориши 16.13. Ададҳои додашударо тавре ҷойгир кунед, ки онҳоро дар зеҳн ҷамъ кардан осонтар бошад. Ҳосили ҷамъро пайдо кунед:
- а)