Ҳадафҳои бобча
Дар охири бобчаи 4.1 шумо бояд:
- медонед: ифодаҳои баробарқувва чистанд; тартиби иҷрои амалҳо дар ифодаҳо чӣ гуна аст; ҷамъшавандаҳои (узвҳои) монанд чистанд;
- метавонед: тартиби амалҳоро татбиқ карда, қимати ифодаҳои ададии бисёрамаларо дуруст ёбед; зарбшавандаи умумии узвҳои ҷамъ ё фарқро ёфта, аз қавс бароред; хосияти тақсимотии зарбро истифода бурда, дар ифодаҳои ҳарфӣ қавсҳоро «кушоед»; бо ифодаи ҳарфӣ вобастагии як тағйирёбандаро аз ҳаёти воқеӣ созед, қимати онро ёбед ва шакли мувофиқтари ифодаро интихоб кунед;
- мефаҳмед: бо тартиби амалҳо ва хосияти тақсимотии зарб қимати ифодаҳои ҳарфиро, аз ҷумла дар вазъиятҳои ҳаёти воқеӣ, боз ҳам зудтар ёфтан мумкин аст.
Худро арзёбӣ кунед: кадом ҳадафҳоро пурра, кадомашро қисман ба даст овардед ва кадомашро ҳанӯз не? Барои ҳар як ҳадаф мисоли супоришеро нависед, ки иҷро карда тавонистед ё натавонистед.
Муҳокимаи мисол
Ифодаи -ро сода мекунем ва қимати онро ҳангоми меёбем.