Паргор ва давра
Асбоби мактабии паргор (сиркул) қариб ба ҳамаи мактаббачаҳо шинос аст. Агар яке аз пояҳои онро беҳаракат гузошта, пояи дигарашро дар атрофи нуқтаи мазкур чарх занонем, хатти каҷи сарбастаро ҳосил мекунем, ки давра ном дорад (расми 1).
Ҳамон қисми ҳамворӣ, ки бо давра иҳота шудааст, доира номида мешавад. Нуқтае, ки ба нӯги пояи беҳаракати паргор мувофиқ аст (O), маркази давра ё ҳамчунин маркази доира ҳисоб меёбад.
Давра — хат аст: бузғола дар вазъияти мо аз рӯйи он гашта метавонад. Доира — қисми ҳамворӣ аст: ҳамаи алафи хӯрдашуда.
Радиус
Тавре мебинем, ҳангоми сохтани давра андозаи масофаи байни пояҳои паргор тағйир намеёбад. Бинобар ҳамин, ҳамаи нуқтаҳои давра аз маркази он дар масофаи баробар ҷойгиранд.
Радиусро бо ҳарфи ё ишора мекунанд. Дар вазъияти мо ресмон радиус аст: м.
Нуқта дар дохил, дар давра ва дар берун
Агар нуқтаи M дар беруни доира ҷойгир бошад, масофа аз маркази доира то нуқтаи M аз радиуси он калон аст: агар нуқтаи K дар дохили давра (доира) гирифта шавад, барояш мебошад (расми 2 (б)). Агар нуқтаи N дар худи давра бошад, аст.
