Татбиқ мекунем
Супориши 15. Кори фардӣ. Ҳадафҳоеро, ки шумо бояд дар охири ин фасл ба даст оред, баррасӣ кунед. Шумо медонед, ки ҷузъҳои касри одӣ кадомҳоянд ва моҳияти махраҷ ва сурати касри одӣ чист. Шумо метавонед касрҳои одиро хонед ва нависед, онҳоро ба воситаи диаграммаҳо ва расмҳо нишон диҳед ва муносибати байни қимати каср ва сурату махраҷро муайян кунед. Шумо мефаҳмед, ки каср муносибати байни ҳисса ва бутунро нишон медиҳад ва бутун метавонад бутуни ягона ё дастаи бутунҳо бошад.
Худро дар айни замон чӣ гуна арзёбӣ мекунед? Кадом ҳадафҳоро аллакай пурра (+), кадомашро қисман (±) ба даст овардед ва кадомашро то ҳол (–) ба даст наовардаед?
Супориши 16. Кори фардӣ. Агар ҳадафҳое дошта бошед, ки ба онҳо ҳоло нарасидаед, аз супоришҳои «Барои онҳое, ки ба ёрӣ ниёз доранд» оғоз кунед. Агар ба аксари ҳадафҳо расида бошед, аз «Барои ҳама» оғоз кунед.
- Барои онҳое, ки ба ёрӣ ниёз доранд — саволҳои дарси «6.1 · 2/4»-ро аз нав ҳал кунед: касрҳоро бо калимаҳо хонед ва нависед (масалан, — як сеякӣ); ҳисса ва бутунро номбар кунед ( — аз чор 1 ҳисса); касрро бо рақамҳо нависед.
