Остонаи давраи нав
Чанд сол пеш касе тасаввур карда наметавонист, ки башарият ба зудӣ ба давраи нави тамаддун – давраи иттилоотӣ қадам мегузорад. Дар ҷомеаи иттилоотӣ фаъолияти ҳам шахси алоҳида, ҳам гурӯҳи одамон ҳарчи бештар аз иттилоотонии онҳо ва қобилияти самаранок истифода бурдани иттилооти мавҷуда вобаста мешавад.
Пеш аз ҳар қарор бояд корҳои зиёдро кард: иттилоотро ҷамъ овард, коркард, дарк ва таҳлил намуд ва ҳалли оқилонаи онро ёфт. Ҳаҷми иттилоот ончунон калон аст, ки бе воситаҳои махсуси техникӣ онро ба сомон расондан имконнопазир аст.
Компютер дар ҳама соҳа
Компютерҳо дар тамоми соҳаҳои фаъолияти инсон истифода мешаванд: онҳо дастрасии одамонро ба манбаъҳои боэътимоди иттилоот таъмин мекунанд, аз корҳои якранг ва дилгиркунанда озод мекунанд ва коркарди иттилоотро дар истеҳсолот ва ҷамъият худкор мегардонанд. Дар натиҷа қувваи пешбарандаи рушди ҷомеа на истеҳсоли маҳсулоти моддӣ, балки маҳсулоти иттилоотӣ мешавад.
Нархи маҳсул
Маҳсулоти моддӣ аз нуқтаи назари иттилоот «васеъ» мешавад: дар худ иттилооти бештар мегунҷонад. Арзиши он аз чизҳои зерин вобаста аст:
- дар сохтори маҳсул чӣ қадар инноватсия ҷой дода шудааст;
- масъалаи дизайн чӣ тавр ҳал шудааст;
- маркетинг (фурӯш ва муаррифии маҳсул) дар кадом сатҳ аст.
Тарзи зиндагӣ ва арзишҳо
Дар ҷомеаи иттилоотӣ на танҳо истеҳсолот, балки тарзи зиндагӣ ва системаи арзишҳо низ тағйир меёбад. Аҳамияти фароғати фарҳангӣ нисбат ба арзишҳои моддӣ боло мераванд. Агар дар ҷомеаи саноатӣ ҳама чиз ба истеҳсол ва истеъмоли ашё равона шуда бошад, дар ҷомеаи иттилоотӣ восита ва маҳсули истеҳсолӣ тафаккур ва дониш аст. Ин ҳиссаи меҳнати зеҳниро меафзояд: аз одамон қобилияти эҷодӣ талаб мешавад, талабот ба дониш зиёд мегардад.
- Саноатӣ: Ҳама чиз ба истеҳсол ва истеъмоли ашё равона аст.
Иттилоотӣ: Восита ва маҳсули истеҳсолӣ – тафаккур ва дониш. - Саноатӣ: Арзишҳои моддӣ муҳимтаранд.
Иттилоотӣ: Фароғати фарҳангӣ ва дониш муҳимтар мешавад. - Саноатӣ: Пойгоҳ – корхонаҳо ва мошинҳо.
Иттилоотӣ: Пойгоҳ – компютерҳо, шабакаҳои иттилоотӣ ва алоқаи телекоммуникатсионӣ.
Асоси моддӣ-техникии ҷомеаи иттилоотиро системаҳое ташкил медиҳанд, ки бар пояи техникаи компютерӣ ва шабакаҳои иттилоотӣ сохта шудаанд, инчунин технологияҳои иттилоотӣ ва системаҳои телекоммуникатсионии алоқа.
Пешдиди олимон
Дар ибтидои асри XXI тасвири ҷомеаи иттилоотие, ки назариётчиён чанд сол пеш пешниҳод карда буданд, нишонаҳои возеҳи худро пайдо карда истодааст. Тибқи ин пешдид тамоми ҷаҳон ба як ҷомеаи ягонаи компютерӣ ва иттилоотишуда табдил меёбад. Аъзои он дар манзилҳое зиндагӣ мекунанд, ки бо асбобҳои электронӣ ва таҷҳизоти «зеҳнӣ» муҷаҳҳаз шудаанд. Фаъолияти ҷомеа асосан ба коркарди иттилоот равона мешавад, истеҳсоли энергия ва маҳсулоти моддиро мошинҳо ба зимма мегиранд.
