1 соат
Андозаи кулчақандҳо баробар аст. Андозаи ҳиссаҳо ба шумораи ҳиссаҳо вобаста аст: ҳар қадар ҳиссаҳо зиёд бошанд, ҳамон қадар хурдтаранд.
Кулчақанди бобо. Бобо кулчақанди худро ба 3 ҳисса бурид. Тамоми кулчақанд — Сулаймон ҳар яке аз 3 ҳиссаро боз ба 2 ҳисса бурид. Акнун 6 ҳисса шуд, ва тамоми кулчақанд — Кулчақанд ҳамон аст, пас
Кулчақанди бибӣ. Бибӣ кулчақанди худро ба 2 ҳисса бурид. Ӯ мехоҳад, ки мисли бобо дар умум 6 ҳисса дошта бошад. Барои ин ӯ бояд ҳар яке аз ду ҳиссаро ба 3 ҳисса ҷудо кунад:
Оё бутун тағйир ёфт? Не, кулчақанд ҳамон кулчақанд аст. Акнун бачаҳо ҳиссаҳои баробарро гирифта метавонанд: ҳар пора ҳиссаи кулчақанд аст.
Бо рафиқи худ муҳокима кунед: агар кулчақандро ба 12 ҳисса бурем, ин ҳам мувофиқ аст? Чаро?
Барои онҳое, ки ба ёрӣ ниёз доранд
Барои ҳама
Саволи калидӣ: «Дар ин фасл мо мефаҳмем, ки чӣ тавр як касрро бо касри ба он баробар ифода мекунем.»
Омӯзгор варақаҳои арзёбии мавзӯъҳои 7.1–7.2-ро тафтиш карда, хатоҳоро ишора кардааст. Дар саҳифаи «Арзёбӣ: мавзӯъҳои 7.1–7.2 ва кор бо хатоҳо» қисми «Кор бо хатоҳо»-ро иҷро кунед:
Дар дафтар ҳал кунед (2 дақиқа):
Адади ҷуфт ададест, ки ба 2 тақсим мешавад. Адади тоқ ададест, ки ба 2 тақсим намешавад.
Таърифи дигар: адади натуралие, ки бо рақами ҷуфт (0, 2, 4, 6, 8) тамом мешавад, адади ҷуфт аст; адади натуралие, ки бо рақами тоқ (1, 3, 5, 7, 9) тамом мешавад, адади тоқ аст. Ҳарду таъриф як чизро мегӯянд: адад ба 2 тақсим мешавад, агар рақами охиринаш ҷуфт бошад.
Бибӣ ва бобо ҳар кадом як кулчақанди баробаркалон пухтанд. Бибӣ кулчақанди худро ба 2 ҳиссаи баробар бурид (шумораи ҷуфти ҳиссаҳо), бобо бошад — ба 3 ҳиссаи баробар (шумораи тоқи ҳиссаҳо). Наберагон, Сулаймон ва Машраб, мехоҳанд, ки ҳамаи пораҳо якхела бошанд. Оё ҳар ду кулчақандро тавре бурида метавонем, ки ҳамаи пораҳо якхела шаванд?
Кӯшиш мекунем
Кулчақанд ба 6 ҳиссаи баробар бурида шудааст. Тамоми кулчақандро бо кадом каср нишон медиҳем?