Умқи чоҳ
Қади одам аст. Аз лаби чоҳ дар масофаи ин тавр меистем, ки канори болоии наздик ба мо () ва нуқтаи поёнии канори дур () бо нӯги сар () дар як хат бошанд (расми 1). Диаметри чоҳ аст, умқи он
1 соат
Қади одам аст. Аз лаби чоҳ дар масофаи ин тавр меистем, ки канори болоии наздик ба мо () ва нуқтаи поёнии канори дур () бо нӯги сар () дар як хат бошанд (расми 1). Диаметри чоҳ аст, умқи он
Секунҷаҳои ва монанданд: кунҷҳои ва рост ва кунҷҳои ва амудианд (аломати якум). Аз монандӣ
Мисоли 1. Агар қади одам м, масофа аз ҷойи истодан то лаби чоҳ м ва диаметри чоҳ м бошад, умқи чоҳ м.
Баландии манора ё теппа аст. Масофаро аз қуллаи манора то маҳалли меёбем. Аз қуллаи манора кунҷи байни хатти уфуқ ва самти -ро чен мекунем: (расми 2).
пас — кунҷҳои чиллик. Аз секунҷаи росткунҷаи :
Мисоли 2. Агар м ва бошад:
Яъне аз қуллаи манора то маҳал м, аз пойи манора м.
Ҷавобҳоро то мудаввар кунед (бо калкулятор дар реҷаи «DEG»).
Дар синф
1. Аз тайёра ба капитани киштии моҳигирӣ бо радио хабар доданд, ки тайёра дар баландии м дар болои селаи моҳиҳо парвоз мекунад. Аз киштӣ кунҷи баландшавии тайёра аст. Масофаи уфуқии киштӣ то селаи моҳиҳоро ёбед.
2. Баландии манора аз сатҳи баҳр м аст. Масофаи уфуқии пойи манора то киштиро ёбед, агар кунҷи моилӣ аз қуллаи манора ба киштӣ бошад.
Дар хона
3. Паҳнои болои хоктеппа м, паҳнои поёни он м аст. Тарафҳои паҳлуии хоктеппа бо хатти уфуқ кунҷи -ро ташкил медиҳанд (расми 3). Баландии хоктеппаро ёбед.
4. Роҳи оҳан дар нишеб, дар ҳар метри уфуқӣ м баланд мешавад. Кунҷи баландшавии роҳро муайян кунед (то ).
Кори амалӣ (гурӯҳӣ). Яке аз ду вазифаро интихоб кунед; натиҷаро ҳамчун ҳисоботи кӯтоҳ нависед.
5. Бо усули Берунӣ умқи ягон чоҳ ё чуқуриро (бо омӯзгор ва аз масофаи бехатар) муайян кунед.
6. Аз болои теппа ё манораи баландиаш маълум масофаи ягон маҳалро муайян кунед.
Чоҳи чуқур дорем. Ба чоҳ ресмон фуровардан ё хам шудан хатарнок аст. Чӣ тавр умқи чоҳро аз берун, бе ресмон муайян кардан мумкин аст?
Абурайҳон Берунӣ (973–1048) — олими бузурги хоразмӣ: математик, астроном ва ҷуғрофидон. Ӯ радиуси Заминро бо усули геометрӣ тақрибан дуруст ҳисоб кардааст. Усули зерин ба ҳамин олим мансуб аст.
Ҳеҷ гоҳ ба чоҳ хам нашавед. Умқи чоҳро фақат бо омӯзгор ва калонсолон, аз масофа ва бо қайду бандҳои бехатарӣ чен кунед.
Кунҷи моилӣ (кунҷи афтиши назар) — кунҷи байни хатти уфуқӣ ва самти назар ба поён. Кунҷи баландшавӣ — кунҷи байни хатти уфуқӣ ва самти назар ба боло.
Масофа аз қуллаи манора то нуқтаи :
Масофаи уфуқӣ аз пойи манора:
Худро санҷед: ✓ ман умқи чоҳро бо усули Берунӣ меёбам; ✓ ман фарқи кунҷи моилӣ ва баландшавиро медонам; ✗ ман ҳоло ҳам мушкилӣ дорам: ______.
Умқи чоҳро бо усули Берунӣ меёбем: қади одам м, масофа то лаби чоҳ м, диаметри чоҳ м. -ро ёбед (бо м).
Манораи баландиаш м. Киштӣ бо кунҷи моилӣ дида мешавад. Масофаи уфуқии киштӣ то пойи манора чанд метр аст?
Аз манораи баландиаш м ба нуқтаи замин бо кунҷи моилӣ нигоҳ мекунем. Масофаи назар (аз қулла то нуқта) чанд метр аст?
Буриши хоктеппа — трапецияи баробарпаҳлу: пояи поён м, боло м, кунҷҳои поён Баландиро ёбед (то м).