Пеш аз оғоз
Аксари масъалаҳои ин ҷо як ҷустуҷӯи ягонаанд бо либоси дигар: аввалин ҷойеро ёбед, ки a[i] >= x. Ин функсияро як бор нависед. Вақте ки a[m] >= x, m-ро ҳамчун ҷавоби имконпазир ба ёд гиред ва дар тарафи чап (r = m - 1) бештар ҷустуҷӯ кунед. Вақте ки a[m] < x, l = m + 1-ро ҳаракат диҳед. Дар охир ҷойи ба ёд гирифташуда ҷавоб аст, ё «нест», агар чизе ба ёд гирифта нашуда бошад. Масъалаҳои дигар шартро иваз мекунанд ё ду ҷустуҷӯ талаб мекунанд.
Дар се масъала n = 0 иҷозат дода шудааст: он гоҳ сатри дуюм холӣ аст, ва сикл 0 бор иҷро мешавад. Санҷед, ки ҷавоби шумо ҳамоно дуруст аст. Мавқеъҳо дар шартҳо аз 1 ҳисоб мешаванд, ва вектор аз 0.
Ҷустуҷӯи худро пеш аз пешниҳод дар ин ҷо санҷед. Лаборатория холӣ аст: барнома нависед ва «Иҷро»-ро пахш кунед.
Агар монед
Нишондодро танҳо вақте кушоед, ки ба он ниёз доред. Масъалаи 12 душвор аст: онро ба охир гузоред.
1. Ёфтан дар массиви мураттаб
Маслиҳати 1. Ин функсияи аз дарс аст.
Маслиҳати 2. Функсия индексро аз 0 медиҳад. Дар шарт ҳисоб аз 1 аст.
Маслиҳати 3. Агар қимат набошад, -1 чоп кунед, на 0.
2. Вохӯрии аввал
Маслиҳати 1. Вақте x-ро ёфтед, наистед: дар тарафи чап боз қиматҳои баробар шуда метавонанд.